Nadat de NanoRacks Module-89 / Moon Gallery veilig was opgeborgen in het Nanoracks Mainframe Alpha, werd de Nanoracks high-quality camera in de operationele modus gezet. Het registreerde het gedrag van de 64 kunstwerkjes in gewichtloosheid, waarvan beelden naar de aarde zijn gestuurd (zie hieronder de video van 12 maart 2022).
Van deze video heb ik een versnelde opname gemaakt (hieronder). Wat opvalt is dat mijn kunstwerkje (bovenin rechts) plat op de rug blijft liggen. Het is alsof het zich niets aantrekt van de afwezige zwaartekracht en beweegt geen micrometer.
Hierboven een uitsnede uit de eerder getoonde foto animatie: gewichtloos boven de zuidelijke Rocky Mountains (Wyoming/Nebraska).
In tegenstelling tot in de Nanoracks video geeft mijn kunstwerkje zich hier volledig over aan de gewichtloosheid: het zweeft. Maar dat is schijn, want in de Nanoracks video is de Moon Gallery in rust en in mijn animatie beweegt het zich door de Cupola. In die beweging wordt de gallery min of meer ‘geschud’, waardoor de kunstwerkjes die losjes in hun 1 cm³ celletje zitten zich verplaatsen.
Eenmaal weer in rust ontstaat een situatie als in de Nanoracks video, waarbij het toeval is dat mijn kunstwerkje daarin stil op de ‘rug’ ligt. ‘Rug’ is hier ook schijn, want in werkelijkheid ligt het niet alleen op het cel vloertje, maar ‘tegelijkertijd’ ook tegen het cel plafonnetje en tegen de wanden. In de ruimte is geen boven en onder, geen links en rechts, geen voor en achter. ISS heeft geen vloer, plafond, muren en gevels.
Een astronaut in ISS bepaald vanuit zijn/haar gezichtspunt wat boven, onder, enz. is. De toeschouwer bepaald daarbij of de astronaut wel of niet ondersteboven hangt, al dan niet op zijn/haar rug. In de NanoRacks Module-89 is de Nanoracks high-quality camera de toeschouwer.